Εκδόσεις Ωκεανός
Σαμπανίδου Χαρά
Σαμπανίδου Χαρά
Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έζησα μέχρι τα δώδεκά μου χρόνια. Το αεροπλάνο που μας έφερε στην Ελλάδα, ήταν το πέταγμα για την ελευθερία. Το μόνο που μας έλειπε, γιατί όλα τα άλλα μας τα πρόσφεραν απλόχερα οι γονείς μας, μαζί με την αγάπη τους. Το Παλαιό Φάληρο και το Καλαμάκι, είναι περιοχές που έζησα κι αγάπησα, και είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. Σταθμός στη ζωή μου. Με σκοπό πάντα κάτι καλύτερο και μια πιο ποιοτική κι ανθρώπινη ζωή, το 1982 εγκατασταθήκαμε με τον άνδρα μου και τα τρία μας παιδιά, στο Πορτοχέλι. Τα ενδιαφέροντά μου και οι ασχολίες μου είναι ως επί το πλείστον καλλιτεχνικές. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής με έργα μου.
 
Παρατίθεται πιο κάτω, συνέντευξη που παραχωρήθηκε από την Χαρά Σαμπανίδου στον δημοσιογράφο και συγγραφέα, Κυριάκο Κουζούμη.
 
1.      Τι είναι αυτό που σας παρακινεί να γράφετε; Πρόκειται για μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας;
Χαρά: Είναι μια παρόρμηση, μια τάση να δραπετεύσω από έναν κόσμο σε έναν άλλον, σ' έναν κόσμο που έχω την επιλογή να τον κάνω όπως φαντάζομαι, ανάλογα με την εσωτερική μου ανάγκη, με την τρέλα της στιγμής. Να ξεπεράσω τα όρια μου, να περπατήσω σε τεντωμένο σκοινί, να τολμήσω όσα δεν τολμώ στην καθημερινότητα μου... Να πλάσω δικούς μου ήρωες, από το τίποτα και να τους δώσω πνοή... να με ακολουθήσουν και να τους ακολουθήσω, με τα λάθη και τα πάθη τους... Ναι, αυτή είναι μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας, μια πρόκληση κι ένας νέος έρωτας που γεννιέται..  Ένα ταξίδι με ρίσκα και ανατροπές, που δεν ξέρω που θα με βγάλει... Αυτό, με μαγεύει!!!
 
2.      Πολλοί υποστηρίζουν πως μέσα στα απλά και καθημερινά στοιχεία φωλιάζουν στοιχεία έμπνευσης ή γενικότερα στοιχεία που πυροδοτούν την καρδιά και τον νου. Αλήθεια εσείς μέσα από τι εμπνέεστε;
Χαρά: Η έμπνευση είναι σαν ένα απειροελάχιστο σποράκι, είναι ένα θαύμα για την σύλληψη μιας νέας ζωής... Η έμπνευση, σου δίνει εξαιρετική ενέργεια και σε κάνει να αγγίζεις τα σύννεφα, είναι σα να ερωτεύεσαι για πρώτη φορά... Όταν έχουμε ανοικτές τις ευαίσθητες αυτές κεραίες, σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας και μέσα μας, τότε έρχεται η έμπνευση και μπορεί να σε ξυπνήσει ακόμα και από ένα βαθύ ύπνο... Γενικά δεν υπάρχουν οδηγίες, δεν υπάρχουν συνταγές, όλα όσα με αγγίζουν συναισθηματικά, ακόμα κι όσα με αναστατώνουν, με ποικίλους τρόπους, πατάω εκείνο το μαγικό διακόπτη της φαντασίας κι έτσι μπορεί να γεννηθεί ένα ολόκληρο βιβλίο...
 
3.      Τι νομίζετε πως έχει ανάγκη να διαβάζει ο σύγχρονος Έλληνας; Ρομαντικές ιστορίες, αστυνομικές πλοκές, κοινωνικά θέματα, ζητήματα επικαιρότητας, παραμύθια φανταστικές ιστορίες… Και γιατί;
Χαρά: Ο αναγνώστης έχει την ανάγκη να διαβάζει οτιδήποτε είναι καλογραμμένο και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, δίχως να θέλει να το αφήσει από τα χέρια του. Πιστεύω πως τα κοινωνικά θέματα έρχονται σε προτεραιότητα και μετά τα αστυνομικά και βέβαια εξαρτάται από τα γούστα του καθενός.. Το γιατί, το γνωρίζει ο αναγνώστης που κάνει την επιλογή του κι επιλέγει το ανάλογο βιβλίο...
 
4.      Τι νομίζετε πως προσφέρει η λογοτεχνία στον αναγνώστη; Πρόκειται για ένα άλλο ταξίδι σε κόσμους ιδεατούς, ονειρικούς αλλά και γήινους ή πρόκειται απλά για μια ενδιαφέρουσα ενασχόληση, ώστε να ξοδέψει κανείς τον ελεύθερό του χρόνο;
Χαρά: Επειδή δεν υπάρχει -κατά τη γνώμη μου- σχεδόν καθόλου ελεύθερος χρόνος, αυτοί που αγαπούν το βιβλίο και νοιώθουν την ανάγκη να διαβάσουν, το κάνουν γιατί μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, ταξιδεύουν, περιπλανώνται δημιουργικά, ονειρεύονται, βλέπουν εικόνες κι ανοίγουν οι ορίζοντες τους... Βασικά το διάβασμα είναι θέμα παιδείας. Εμείς λοιπόν που γράφουμε, οφείλουμε να μην απογοητεύουμε τους αναγνώστες και συνοδοιπόρους μας και σαν τους καλούς ξεναγούς, να τους προσφέρουμε τα καλύτερα ταξίδια ψυχής...
 
5.      Ποια είναι η γνώμη σας πάνω στην ψηφιοποίηση των βιβλίων; Νομίζετε πως οι μικρές οθόνες των κινητών ή των tablets θα αποσπάσουν μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» ή πως τελικά το έντυπο και χειροπιαστό βιβλίο θα παραμείνει κλασική αξία, την οποία δεν θα «σκιάζει φοβέρα καμιά»;
Χαρά: Η σχέση του αναγνώστη με το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή μου φαίνεται ψυχρή, σε αντίθεση με τη σχέση του αναγνώστη με ένα χειροπιαστό βιβλίο, που την θεωρώ πιο αγαπησιάρικη..  Εγώ προσωπικά είμαι λάτρης του έντυπου και χειροπιαστού βιβλίου, διότι πιστεύω ότι έχει συναισθηματική μα και σταθερή αξία...
 
6.      Τι πραγματεύεται το δικό σας μυθιστόρημα; (όχι το οπισθόφυλλο) Και γιατί αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα τέτοιο περιεχόμενο;
Χαρά: Αν αναφέρεστε στο τελευταίο μου, "Να με θυμάσαι όπου και να 'σαι", δεν το επέλεξα εγώ, αλλά αυτό με επέλεξε.. ίσως όμως να συνέβησαν και τα δυο ταυτόχρονα.. Προέκυψε μετά από μια τρικυμία της καθημερινότητας, από μια περίεργη σύμπτωση κι εγώ ένας απλός θεατής, πήρα γεύσεις και στοιχεία κι είπα να τα μοιραστώ μαζί σας. Τελικά αυτό το μοίρασμα των σκέψεων και των συναισθημάτων, ε μπόλικη επικάλυψη φαντασίας είναι αυτό που με μαγεύει.. Διαπραγματεύεται λοιπόν την αλήθεια, την αλήθεια που πονάει όταν δεν λέγεται στην ώρα της.. όπως επίσης και την αγάπη, που είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να πληγώσει κανέναν.. κι όμως....
 
7.      Κάποτε η αγορά του βιβλίου είχε σχεδόν τον πρώτο λόγο. Πλέον όμως οι δανειστικές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερους βιβλιοφάγους στους καταλόγους τους ενώ παράλληλα η ανταλλαγή βιβλίων έχει γίνει μόδα. Αυτά όμως έχουν αντίκτυπο στις πωλήσεις. Πώς κρίνετε αυτή τη διαδικασία και ειδικά στις μέρες μας που ο μέσος Έλληνας πολίτης ανταπεξέρχεται με δυσκολία στις οικονομικές του απαιτήσεις;
Χαρά: Γνωρίζω πολύ καλά την δυσκολία που περνάει ο μέσος Έλληνας και δυσκολεύεται να αγοράσει βιβλία, οπότε καταφεύγει, στις δανειστικές βιβλιοθήκες, ή στην ανταλλαγή βιβλίων.. όμως εμένα προσωπικά δεν μ' αρέσει να δανείζω, μα ούτε να δανείζομαι βιβλία και λόγο της κρίσης προτιμώ να παίρνω λιγότερα, για να τα έχω στη βιβλιοθήκη μου, επειδή τα αγαπώ..
 
8.      Ποιο βιβλίο που διαβάσατε σας μάγεψε και παραμένει να το συλλογίζεστε με συγκίνηση και θαυμασμό. Και γιατί;
Χαρά: Δεν ήταν ένα... ήταν αρκετά... όμως αυτό που μου ήρθε αμέσως στο μυαλό είναι το "Έρωτας στα χρόνια της χολέρας" του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκέζ και θυμάμαι πως μετά απ' αυτό πέρασε αρκετός καιρός για να διαβάσω το επόμενο κι ο λόγος είναι ότιμε συγκλόνισε... ήταν καλογραμμένο με έντονα  συναισθήματα που άντεξαν στο χρόνο... και με κυρίαρχο την αγάπη!!!
 
9.      Ποιος συγγραφέας (Έλληνας ή ξένος) ήταν το πρότυπό σας ή τουλάχιστον ήταν αυτός που άγγιζε τις χορδές της ψυχής σας περισσότερο; Και γιατί;
Χαρά: Δεν θα χρησιμοποιήσω τη λέξη πρότυπο.. αλλά θα πω ότι θαύμαζα την Σιμών ντε Μπωβουάρ, την Ιζαμπέλ Αλιέντε, την Αλκυόνη Παπαδάκη κι ο λόγος είναι ότι, με άγγιζαν και μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, με πήραν από το χέρι, με βύθισαν και με ταξίδεψαν σε έντονα συναισθήματα... μαγευόμουν καθώς έβλεπα να ζωντανεύουν εικόνες και πρόσωπα.
 
 
ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

 
Διαθέσιμο
€ 18,53 € 13,00
Ποσότητα:

 Η Ευγενία από την Καππαδοκία, πλάσμα ευαίσθητο κι

ευγενικό, θα βρεθεί ολομόναχη στην Πόλη, αλλά η
τύχη και η φυσική της καλοσύνη θα τη φέρουν κοντά
στον Αναστάση, τον άντρα που παντρεύεται. Κοντά του θα
γνωρίσει μια απρόσμενη ευτυχία... Θα αποκτήσουν τέσσερεις
λατρεμένες κόρες...
Η Ειρήνη, όμορφη και προκομμένη, θα ακολουθήσει τα βή-
ματα της μητέρας της...
Η Μαρίκα κι η Φρόσω, πανέμορφες, ατίθασες, όμοιες σαν
δυο σταγόνες νερό, γοητευμένες από τα καφέ σαντάν και τα
ρεμπέτικα στέκια της πολυπρόσωπης Πόλης, θα γοητευθούν
από τη νύχτα, θα γνωρίσουν την οθωμανική χλιδή και θα βρε-
θούν σπρωγμένες από τον έρωτα στην αντίπερα όχθη… Θα
απαρνηθούν οικογένεια και θρησκεία για να ζήσουν τον με-
γάλο έρωτα βυθίζοντας την οικογένειά τους στην απελπισία…
κι ανατρέποντας τις ζωές τους..
Η Ιωάννα, μια ήσυχη κι αθώα παρουσία...
Σαν τους γλάρους του Βοσπόρου, οι τέσσερεις κόρες της
Ευγενίας, διαγράφουν τις ζωές που επιλέγουν στην Πόλη
των Ελλήνων με τις μυριάδες γεύσεις και τα αρώματα, πριν
τα σαρώσει ο άγριος άνεμος της κεμαλικής μισαλλοδοξίας…

  • Κατηγορία:
    Ελληνική Πεζογραφία/Λογοτεχνία
  • Ημ. Έκδοσης:
    ΜΑΙΟΣ 2013
  • ISBN:
    978-960-6769-82-5
  • Σελίδες:
    560
  • Σχετικά βιβλία
    Γνώμες αναγνωστών
    ΝΕΚΤΑΡΙΑ Ένα όμορφο βιβλίο που σε ταξιδεύει στις γειτονιές και τις μυρωδιές της Πόλης.Πολλά μπράβο στην κ. Σαμπανίδου!!

    Ευγενία Δανιηλίδου Ενα φαί είναι κι η ζωή......Άλλοτε γευστικό,άλλοτε άνοστο,κρύο και καυτό που σε καίει. Αχ αδικιωρισμένη ζωή,αχ...Ας βάλει κι ενα ξύλο κανέλλας,κανέλλα μεθυστική,με το άρωμα της ομορφαίνει την γεύση.Μετά απο λίγο ρίχνει και την ντομάτα που δίνει χρώμα και θα κάνει πιο μελωμένο το φαγητό,πιο λαχταριστό.....Α και αλάτι να βάλει........δίχως αλάτι δεν έχει νοστιμιά η ζωή....Και ζάχαρη να το γλυκίσει λιγάκι. Αλάτι και ζάχαρη απαραίτητα υλικά για την ζωή μας.............. ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ..........ΧΑΡΑ ΣΑΜΠΑΝΙΔΟΥ. Μια μαγειρική είναι ολάκερη η ζωή ..Άλλοτε αλμυρό το φαί,αλλοτε ξινό,πικρό και καυτερό,κάποιες φορές το απολαμβάνουμε και άλλες το τρώμε με το ζόρι.Όλα τα υλικά παίζουν το ρόλο τους,δίνουν τη δική τους γεύση. _Έτσι ένιωθε το μέσα της,μια κρυφή λαβωματιά και τότε θυμήθηκε τη μάνα της , που πόναγε το ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΣ.............. Και κάτι που έλεγε και η δική μου γιαγιά βρηκα μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου, και μου ξύπνησε πονεμένες αναμνήσεις γιατι στα παιδικά μας χρόνια μας στερησε πολλά........... <Οι γονείς δεν αγκαλιάζουν τα παιδιά τους,δεν πρέπει να τα αγκαλιάζουν και να τα φιλούν....Κι αυτό ,όχι γιατί δεν ταγαπούν.Οχι,γι αυτό.Οχι....τα παιδιά δεν πρέπει να παίρνουν θάρρος,με τις αγκαλιές χαλάνε.Μόνο οταν κοιμούνται ,μόνο τότε σκύβουν πάνω απο το προσκέφαλο τους οι γονείς ,τους χαιδεύουν τα μαλλιά και φιλούν το μέτωπό τους> Έπρεπε να γίνω είκοσι χρονών,να φύγει η γιαγια μου η Καππαδόκισσα απο την ζωή για ναγκαλιάσω τον πατέρα μου. Ισως αυτά που πέρασαν ,έκαναν σκληρή την ζωή τους και δεν έπρεπε ναφήνουν τα συναισθήματα τους να εκδηλώνονται.Πόσα ξαναέζησα Χαρά με το βιβλίο σου.Πόνεσα,δάκρυσα,συγκινήθηκα ,πικράθηκα,γέλασα. ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που με ταξίδεψες τόσο όμορφα στη γή των προγόνων μου,στη γη που επισκέφθηκα ξανά ,παρέα με τους γλάρους σου.Εύχομαι οι γλάροι σου να πετάξουν πολύ μακριά και να κάνουν άπειρα ταξίδια. Οχι μόνο στον πανέμορφο Βόσπορο,σε όλη την υφήλιο!!!!!!!!!!!!!!!ΣΈΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ,Χαρά Σαμπανίδου.Ηταν ενα υπέροχο ταξίδι!!!!!!!!!!!!!!

    Βούλα Αθανασιάδου! Δεν ξέρω να γράφω όμορφα λόγια, να τα ταιριάζω, δεν είμαι συγγραφέας, ένας απλός αναγνώστης είμαι που γεμίζω την ζωή μου, ζώντας με τους ήρωες των βιβλίων. Έκανα ταξίδια στην ζωή μου, με πλοία, αεροπλάνα, τραίνα. Γνώρισα άπειρους Κωνσταντινουπολίτες. Κανείς όμως δεν στάθηκε ικανός να με κάνει να νιώσω ότι εσύ γλυκειά μου Γκιουλμπαχάρ. Ένα ταξίδι, στις πλάτες των λευκών γλάρων, ζώντας την ζωή της δική σου Ευγενίας, από την φυγή της από την μακρυνή Καππαδοκία, με έναν αραμπά, με την θλίψη στην καρδούλα της, και τον πηγαιμό της στην άγνωστη Πόλη. Έζησα τις χαρές και τις λύπες της. Τον αγώνα της, την καλοσύνη της, αυτή που εσύ μου έδωσες μέσα από το υπέροχο βιβλίο σου. Την λάτρεψα, όπως και την Φρόσω, μα και την μικρή μου Αγγελικούλα. Πάνω στα φτερά των γλάρων ταξίδεψα στην γέφυρα του Γαλατά, ένοιωσα τις μυρωδιές, τις γλώσσες, την κοσμοσυροή των ανθρώπων, Ελλήνων, Αρμενίων, Τούρκων, Εβραίων. Μα σαν τους δικούς σου Έλληνες κανένας. Περπάτησα ξυπόλητη στα γιαλιά, πρακολουθωντας την ελευθερία αυτών των γλάρων, περπατησα στα πλακόστωρα στενοσόκακα, με τα σοκακόσκυλα, μα ακούγοντας και τα βήματα του ντελή. Από το Καράκιοι στον Γαλατά και παλι πίσω. Σευχαριστώ ψυχή μου, είσαι η πρώτη κυριολεκτικά που με έκανες να λατρέψω την Πόλη, και να ονειρευτώ, να λαχταρίσω, ότι κάποια στιγμή, θα αξιωθώ να ταξιδέψω το ταξίδι που τόσο πολύ όμορφα, με έκανες να ταξιδέψω. Από καρδιάς, με την ευχή να γεμίζεις την ζωή μου, πάντα με τέτοια γραφώμενα ψυχής. Γιατί η ψυχή σου, είναι αυτή που έκανε την μεγάλη αλαγγή, αυτή που μετέδωσε την λατρεία για την Πόλη της Ευγενίας, του Αναστάση, και της φαμίλιας τους. Η δική σου ψυχή, ομόρφηνε όλες, μα όλες τις στιγμές μου, μαζί τους. Μου έφεραν δάκρυα στα μάτια, μα και χαμόγελο στα χείλη. Σευχαριστώ, και θα είσαι γαι πάντα στην σκέψη μου. Με ένα βιβλίο σταθμό, για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ!!!!!!!!!!!!! ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ από τη ΧΑΡΑ ΣΑΜΠΑΝΙΔΟΥ............. ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ, ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ, ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΧΑΡΟΥΛΑ

    Ευδοξία Κολυδάκη Ένα εξαιρετικό βιβλίο από μία αγαπημένη συγγραφέα, τη Χαρά Σαμπανίδου, την οποία είχα τη χαρά και την τιμή να τη γνωρίσω από κοντά. Μία κατάθεση ψυχής και καρδιάς, μέσα από τις προσωπικές της αναμνήσεις, τις οποίες με το δικό της μοναδικό τρόπο, μας μετέφερε με τη συγγραφική και λογοτεχνική της πένα. Οι «Γλάροι του Βοσπόρου» με ταξίδεψαν στα αγαπημένα και αλησμόνητα μέρη όπου έζησε η συγγραφέας, γνώρισα την Πόλη, όπως η ίδια την έζησε, και παρέμεινε ζωντανή μέσα στην καρδιά της, με τους ανθρώπους της, τις συνήθειές τους, τις μυρωδιές, τις γεύσεις και τις μουσικές της, ακόμα και με τις αυθεντικές διαλέκτους των Ρωμιών της Πόλης, με γέμισε νοσταλγία και συγκίνηση και μου προσέφερε ιδιαίτερη αναγνωστική ικανοποίηση. Το ταξίδι της Χαράς Σαμπανίδου, μέσα από το τελευταίο της βιβλίο, ξεκινά από την Καππαδοκία (και για εμένα πατρογονική γη και αγαπημένη και ας μη τη γνώρισα ποτέ), τη γενέτειρα της Ευγενίας, της ηρωίδας της, ένας τόπος άγριος και όμορφος μαζί, όπου ζει «ένας ολόκληρος κόσμος χωμένος μέσα στους αλλόκοτους βράχους». Η ζωή της Ευγενίας και του Αναστάση και της οικογένειάς τους, με τις εύκολες και δύσκολες στιγμές, με χαρές, λύπες, ακόμα και πόνο, στην αγαπημένη τους Πόλη, ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, γλαφυρά και ζωντανά, αισθάνεσαι ότι ζεις μαζί τους, χαίρεσαι και συμπάσχεις με όσα τους φέρνει η ζωή, «μία ζωή γεμάτη με όλα τα καλά, και με πολλή αγάπη απλόχερα δοσμένη». Οι «Γλάροι του Βοσπόρου» δεν είναι απλά ένας τίτλος για το υπέροχο αυτό βιβλίο, σηματοδοτούν το πέρασμα (της οικογένειας της Ευγενίας, αλλά και πολλών άλλων Ελλήνων της πόλης, που, μπορεί να άφησαν πίσω τους την αγαπημένη τους Πόλη, αλλά παραμένει πάντα ένα αναλλοίωτο και μοναδικό κομμάτι της ψυχής τους), από μία παραμυθένια και όμορφη ζωή στην ελευθερία, ένα ελάχιστο απόσπασμα από το βιβλίο είναι χαρακτηριστικό : «Πάντα οι γλάροι του Βοσπόρου, αυτά τα θαρρετά άσπρα πουλιά, άνοιγαν παράθυρο στα όνειρά της, της έδειχναν τον απέραντο δρόμο για την ελευθερία». Εκτός από τα ολόθερμα και από καρδιάς ειλικρινή συγχαρητήρια μου στη Χαρά, και τις ευχές μου, οι «Γλάροι» της καρδιάς της, να ταξιδέψουν πάντα και παντού, ένα μεγάλο ευχαριστώ, για το υπέροχο ταξίδι που μου χάρισε !!!!!

    Εφη Efi White Tiger Από το πρώτο πέταγμά τους είχα την χαρά να αφεθώ στις σελίδες αυτού του βιβλίου και να με ταξιδέψει αξέχαστα. Από την Καππαδοκία στην Πόλη η μικρή Ευγενία κάνει την παρουσία της αισθητή με τον τρόπο της. Η ευγενική ψυχή της και η ανατροφή της την βοήθησαν να ορθοποδήσει και να δημιουργηθεί. Στη συνέχεια ο γάμος της και η δική της οικογένεια είναι αυτή που θα γεμίσει με άλλες τόσες εικόνες, χρώματα και αρώματα τα μάτια σας. Μέσα από το βιβλίο εκτός από την ζωή της Ευγενίας και των άλλων ηρώων, η συγγραφέας μας δείχνει με πολύ όμορφο τρόπο τις συνήθειες, συμπεριφορές, μαγειρική, γιατροσόφια ακόμη και τρόπους βαφής των μαλλιών εκείνη την εποχή. Βυθίζεται ο αναγνώστης και παρασύρετε σε έναν κόσμο γεμάτο από την μαγεία του τόπου. Το βιβλίο είναι γεμάτο εικόνες. Μυρίζουν ανατολή, αρώματα, χρώματα, εδέσματα, αλμύρα, γλάρους που κράζουν. Η ζωή εμπλουτισμένη με τις χαρές και τις λύπες της, τα αστεία και δοσμένα με χιούμορ σημεία δεν περνούν απαρατήρητα. Η διακριτικότητα της Χαρούλας κάνει με ακόμη πιο ωραίο τρόπο τα σημεία εκείνα που θέλει να αποφορτίσει λίγο την ατμόσφαιρα να δοθούν με απίστευτη απόδοση που σε κάνουν να γελάς για πολύ ώρα μετά. Ή ακόμη και να βουρκώνεις γελώντας. Το μόνο που θα πω είναι ένα μεγάλο μπράβο στην Χαρούλα και να της ευχηθώ καλή επιτυχία και ένα συνεχόμενο «πέταγμα» των γλάρων της, στα χέρια κάθε αναγνώστη. Αν και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις σημεία στο βιβλίο γιατί είναι όλο από την αρχή έως το τέλος μοναδικό…………. Δεν μπορώ να ξεχάσω μια σκηνή όπου ένα δώρο για να ολοκληρωθεί πρέπει να έχει «ρόδες» και «έλικες» για την «επιστροφή». Και για να μην ξεχνιόμαστε…… μπρε γιαβράκι μου…. Με συγκίνησε και με ταρακούνησε το «μέσα» και το «παντού» μου! Άφεριμ, καλοτάξιδο!

    Μαρία Χανιώτου Μερικά βιβλία, έχουν την δική τους τύχη όπως και οι άνθρωποι. Έχουν την αύρα τους, την δική τους φωνή, άλλοτε σε κατακτούν και άλλοτε σε αφήνουν αδιάφορο. Τούτο εδώ φώναζε. Χτυπούσε τόσο πολύ στη καρδιά μου, ώστε ήταν αδύνατο να μη αφιέρωνα λιγάκι χρόνο να απαθανατίσω χαρακιές από αυτές που άφησε το βιβλίο με τους ήρωές του, με τις μυρωδιές του, με το ταξίδεμά του. Τι να πρωτογράψω! Ας αρχίσω πως το έχω ακόμα δίπλα στο κομοδίνο μου, ενώ το έχω διαβάσει πολύ καιρό. Δεν μπορώ να το αποχωριστώ. Να βλέπω αυτό το απίθανο εξώφυλλο, να με κοιτούν αυτά τα υπέροχα μάτια της γυναίκας του εξωφύλλου, της γυναίκας που θα βρείτε μέσα στις σελίδες του. Αναρωτιέσαι "Υπάρχει τόσο ομορφιά"! "Ναι θα πω". Υπάρχει όμως και στη ψυχή; "Ναι" πάλι θα πω. Όμως φωλιάζει και ο κίνδυνος όταν σε κοιτάξουν αυτά τα μάτια να σε καταποντίσουν ή να καταποντιστούν τα ίδια μέσα από λάθος επιλογές. Αλλά ας τα πάρουμε από τη να αρχή, νομίζω πως παρασύρθηκα. .....^v^.......^v^.....^v^.......^v^.....^v^.. "Οι Γλάροι του Βοσπόρου" με μέθυσαν. Ίσως λέω, σε κάποια άλλη ζωή, να έζησα στα στενά του Βοσπόρου, να αγνάντεψα από την γέφυρα του Γαλατά, να πόνεσα με τον σπαραγμό των Ελλήνων, και πού ξέρεις, ίσως είχα γνωρίσει μια φίλη που την έλεγαν Χαρά και να τρέχαμε πίσω από τις εκκλησιές να κρυφομουρμουράμε τα πρώτα μας καρδιοχτύπια, να χορεύαμε και να γελούσαμε με την καρδιά μιας άλλης εποχής. Σε ευχαριστώ Χαρά που με έτρεξες εκεί, με πήρες από το χέρι και μου έδειξες ό, τι αγάπησες, ό, τι σε πίκρανε, άκουσα τον ήχο του βιολιού, με κέρασες από το τραπέζι σου. Εκεί στην Πόλη των ονείρων. Μείνανε όλα εκεί και τώρα πια κατοικούν στη ψυχή. ^v^ ^v^ Συναισθήματα δικά μου; Μα τόσο πολλά! Συνέπασχα με τους ήρωες. Η συγγραφέας δυνατή με ξεχωριστή γραφή μου τρύπωνε την Χαρά, το δάκρυ, τον πόνο, την πίκρα, την ευτυχία... ....Απομένει να ευχηθώ στην Χαρά Σαμπανίδου, με το όμορφο όνομα να έχει πάντα χαρές στην ζωή της. Η ζωή να της δίνει αφορμές να γράφει βιβλία και παρακαλώ όπως της έρχονται μόνο χαρούμενες. "Γιαβρίμ" να είσαι πάντα δημιουργική να χαρίζεις βιβλία ψυχής.

    Ελευθερία μεταξά Ένα υπέροχο βιβλίο!! Ένα μοναδικό ταξίδι στις γειτονιές της Πόλης, γεμάτο χρώματα και μυρωδιές! Οι γλάροι πέταξαν κατευθείαν στην ψυχή μου και μου διηγήθηκαν την ιστορία της Ευγενίας και των τεσσάρων κοριτσιών της, μια ιστορία ανθρώπινη, τρυφερή, γεμάτη συναισθήματα, εικόνες και νοσταλγία που με μετέφερε νοερά σε μια άλλη εποχή, όπου συνυπήρχαν δύο λαοί με τόσες διαφορές αλλά και ομοιότητες! Η αγαπημένη Χαρά Σαμπανίδου δίνει άλλο ένα δείγμα της μοναδικής και υπέροχης γραφής της! Θερμά συγχαρητήρια!!!!!!!!!Ελευθερία Μεταξά

    Πείτε μας τη γνώμη σας για το βιβλίο
    Ψευδώνυμο
     
    Γράψτε τη γνώμη σας
     
    Βαθμολογήστε το βιβλίο
     

    Copyright © Εκδόσεις Ωκεανός. All rights reserved.