Εκδόσεις Ωκεανός
Δεύτος Θοδωρής
Δεύτος Θοδωρής
Ο Θοδωρής Δεύτος γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1957. Σπούδασε Μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε στη δημόσια εκπαίδευση από το 1986- 2015. Εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Ιλίου από το 2006. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ηπειρωτών Ιλίου (2001-2011), Πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού του δήμου Ιλίου την περίοδο 2008-2010 και Πρόεδρος του Δημοτικού Κέντρου Πολιτισμού και `Αθλησης από το 2010-2014. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 2004.
Το έργο του:
• Ο Ηπειρώτικος Γάμος, 2004 (λαογραφικό)
• Μη Ρωτάς Γιατί, 2006 (ιστ. μυθιστόρημα)
• Σμύρνη Συγγνώμη, 2008 (ιστορικό μυθιστόρημα)
• Μήπως Αγάπησα Λάθος Πατρίδα;, 2011 (ιστ. μυθιστόρημα)
 
Παρατίθεται πιο κάτω, συνέντευξη που παραχωρήθηκε από τον Θοδωρή Δεύτο στον δημοσιογράφο και συγγραφέα, Κυριάκο Κουζούμη.
 
1.      Τι είναι αυτό που σας παρακινεί να γράφετε; Πρόκειται για μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας;
 Πάντα το γράψιμο ήταν μια ανάγκη εσωτερική, ένα ταξίδι αλλιώτικο του νου και της ψυχής, μια τέλεια διαφυγή από την καθημερινότητα, ίσως μια λύτρωση! Αυτή  η ενασχόληση μου όμως, άργησε πολύ να δώσει καρπούς και να εμφανιστεί στο κοινό. Ήταν το 2004, όταν εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο, το οποίο μάλιστα ήταν λαογραφικό. Έκτοτε ακολούθησαν άλλα τέσσερα ιστορικά μυθιστορήματα. Για τον Εμφύλιο, την Σμύρνη, την Κύπρο και τώρα για τον Πόντο!
 
2.      Πολλοί υποστηρίζουν πως μέσα στα απλά και καθημερινά στοιχεία φωλιάζουν στοιχεία έμπνευσης ή γενικότερα στοιχεία που πυροδοτούν την καρδιά και τον νου. Αλήθεια εσείς μέσα από τι εμπνέεστε;
Είναι έτσι ακριβώς όπως το λέτε! Η πηγή της έμπνευσης είναι τα ερεθίσματα που μας δίνει η ίδια η ζωή, και δεν θα μπορούσε νομίζω να ήταν διαφορετικά. Προσωπικά, επειδή είμαι συστηματικός μελετητής της ιστορίας, εμπνέομαι από μεγάλα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τούτο τον τόπο, με έναν τρόπο ιδιαίτερα σκληρό. Πέρα από το ενδιαφέρον που έχει αυτή καθ’εαυτή η κάθε ιστορική περίοδος, θεωρώ υποχρέωση μου (γιατί κρύβω πάντα το δάσκαλο μέσα μου), να κάνω περισσότερο γνωστά, γεγονότα για τα οποία η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, πολύ λίγα γνωρίζει ή πολύ λίγα της έδωσαν την ευκαιρία να μάθει! Πάρτε παράδειγμα το πολύ πρόσφατο βιβλίο μου για τον Πόντο με τίτλο ‘’ Τραπεζούντα, το διαμάντι της Ανατολής ‘’. Πόσοι Έλληνες στ’αλήθεια, γνωρίζουν λεπτομέρειες για το τι έγινε στον Πόντο; Ελάχιστοι, οι περισσότεροι ξέρουν ότι πρόκειται για κάποιους Έλληνες – που κι αυτό αμφισβητείται πολλές φορές - που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές εστίες και ήρθαν στην Ελλάδα. Τίποτε μα τίποτε περισσότερο! Ποιος ευθύνεται γι’αυτό; Κι αν κάποιοι το παραμελούν για κάποιους λόγους, που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε, εμείς οι συγγραφείς, οι ιστορικοί, κάποιοι άλλοι πνευματικοί άνθρωποι δεν έχουμε υποχρέωση να τα αναδείξουμε και να ενημερώσουμε άρτια τον Ελληνικό λαό;
 
3.      Τι νομίζετε πως έχει ανάγκη να διαβάζει ο σύγχρονος Έλληνας; Ρομαντικές ιστορίες, αστυνομικές πλοκές, κοινωνικά θέματα, ζητήματα επικαιρότητας, παραμύθια φανταστικές ιστορίες… Και γιατί;
 Υπάρχουν όλων των ειδών οι αναγνώστες. Υπάρχουν τα κοριτσόπουλα που θέλουν ένα βιβλίο της παραλίας, με αγάπες και λουλούδια, το οποίο θα τους διεγείρει το φαντασιακό και θα το διαβάσουν πίνοντας τον φραπέ τους, υπάρχουν όμως και τα άλλα κοινά, τα οποία ψάχνουν πιο ποιοτικά, πιο ενδιαφέροντα θέματα. Αυτό θεωρώ ότι έχει να κάνει με την ηλικία, με την παιδεία που έχει ο κάθε ένας, αλλά και με τα βιώματα που κουβαλάει μέσα του.
 
4.      Τι νομίζετε πως προσφέρει η λογοτεχνία στον αναγνώστη; Πρόκειται για ένα άλλο ταξίδι σε κόσμους ιδεατούς, ονειρικούς αλλά και γήινους ή πρόκειται απλά για μια ενδιαφέρουσα ενασχόληση, ώστε να ξοδέψει κανείς τον ελεύθερό του χρόνο;
Η δύναμη της συνήθειας είναι πολύ σπουδαίος παράγοντας, αν υπάρχει, ειδικά στο διάβασμα. Αλλά εδώ θεωρώ ότι κάποιος διαβάζει κατά κανόνα από επιλογή, από ανάγκη εσωτερική. Γιατί το βιβλίο, το καλό βιβλίο, είναι ένα ταξίδι, μια περιπέτεια που μπορεί να οδηγήσει την ψυχή σου σε λιμάνια εξωτικά, ονειρικά, απίστευτα όμορφα! Πάντως σε κάθε περίπτωση δεν θεωρώ, ότι κάποιος διαβάζει για να γεμίσει τον ελεύθερο χρόνο του, για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Είμαι σίγουρος ότι διαβάζει για να καλύψει μια εσωτερική ανάγκη, διαβάζει από επιλογή.
 
5.      Ποια είναι η γνώμη σας πάνω στην ψηφιοποίηση των βιβλίων; Νομίζετε πως οι μικρές οθόνες των κινητών ή των tablets θα αποσπάσουν μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» ή πως τελικά το έντυπο και χειροπιαστό βιβλίο θα παραμείνει κλασική αξία, την οποία δεν θα «σκιάζει φοβέρα καμιά»;
Δεν ξέρω αν αποδειχτώ παλιομοδίτης ή προσκολλημένος στο παρελθόν, αλλά έχω την αίσθηση ότι το κινητό ή το Tablet, είναι ένα απολύτως ψυχρό μέσον, ένα αποκρουστικό μέσον για το διάβασμα ενός βιβλίου. Όταν πιάνεις ένα βιβλίο στο χέρι,  έχεις άλλη αίσθηση, συμμετέχει η αφή, η όσφρηση, είναι κάτι ζωντανό! Εγώ όταν πιάνω ένα βιβλίο στα χέρια μου, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να το μυρίσω. Το κινητό σου δίνει αυτή την δυνατότητα; Δεν ξέρω βέβαια, αν δυσκολέψουν κι άλλο οι οικονομικές συνθήκες και οδηγηθούμε εκεί, από ανάγκη, αυτό είναι κάτι άλλο, το οποίο ασφαλώς απεύχομαι. Συμπερασματικά λοιπόν θεωρώ, ότι δεν έχει μέλλον άλλη επιλογή, παρά αυτή του διαβάζω ένα βιβλίο που κρατώ στα χέρια μου!
 
6.      Τι πραγματεύεται το δικό σας μυθιστόρημα; (όχι το οπισθόφυλλο) Και γιατί αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα τέτοιο περιεχόμενο;
Το νέο μου μυθιστόρημα πραγματεύεται το Ποντιακό ζήτημα. Μέσα από τις ζωές των ηρών που είναι καθημερινοί άνθρωποι, περνάει και όλο το δράμα που βίωσε πολύ σκληρά ο Ποντιακός Ελληνισμός. Ξεκινάει περιγράφοντας την ζωή των απλών ανθρώπων που ζούσαν στην Τραπεζούντα, αλλά και τον άτακτο τρόπο που έφυγαν με την αποχώρηση του Ρωσικού στρατού το 18, με την επικράτηση των Μπολσεβίκων. Τις διαδρομές που ακολούθησαν, άλλοι στη Νότια Ρωσία ( Γεωργία ) και άλλοι στην Ελλάδα. Τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην κατεστραμμένη από την Μικρασιατική καταστροφή Ελλάδα, την εξορία στον Καύκασο και πολλές ακόμη ανατροπές, μέχρι το λυτρωτικό ταξίδι της επιστροφής, μιας επιστροφής στην Ιθάκη του καθενός μας! Ρωτάτε γιατί ασχολήθηκα με αυτό το θέμα. Θα σας αποκαλύψω ότι κατάγομαι κι εγώ από μια αλησμόνητη πατρίδα, έτσι αυτά τα θέματα πυρπολούν και την δική μου ψυχή, όπως ακριβώς και του κάθε Πόντιου, Μικρασιάτη, Κύπριου, Βορειοηπειρώτη, Θρακιώτη και πολλών άλλων. Αυτός είναι ο βασικός λόγος, αλλά όχι ο μοναδικός. Ένας άλλος πολύ ισχυρός λόγος, είναι γιατί πρέπει να μάθουν οι Πανέλληνες σωστά την ιστορία, έστω και μέσα από ένα μυθιστόρημα!
 
7.      Κάποτε η αγορά του βιβλίου είχε σχεδόν τον πρώτο λόγο. Πλέον όμως οι δανειστικές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερους βιβλιοφάγους στους καταλόγους τους ενώ παράλληλα η ανταλλαγή βιβλίων έχει γίνει μόδα. Αυτά όμως έχουν αντίκτυπο στις πωλήσεις. Πώς κρίνετε αυτή τη διαδικασία και ειδικά στις μέρες μας που ο μέσος Έλληνας πολίτης ανταπεξέρχεται με δυσκολία στις οικονομικές του απαιτήσεις;
Αυτά είναι συμπτώματα της κρίσης που έχουν βυθίσει τον Ελληνικό λαό όλοι αυτοί που μας κυβέρνησαν, τουλάχιστον μετά την μεταπολίτευση. Εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου, η στάση αυτή του αναγνωστικού κοινού. Αντίθετα, αν συμβαίνει στον βαθμό που το περιγράφετε, είναι ένα πολύ υγιές φαινόμενο! Μακάρι οι Έλληνες να διαβάζουν και ας βρίσκουν βιβλία και από άλλες πηγές, αυτό είναι πολύ καλό και ελπιδοφόρο. Το πρόβλημα πάντως δεν είναι αυτό, αλλά το ότι είναι πολύ μικρό το ποσοστό των Ελλήνων διαβάζουν!
 
8.      Ποιο βιβλίο που διαβάσατε σας μάγεψε και παραμένει να το συλλογίζεστε με συγκίνηση και θαυμασμό. Και γιατί;
Μικρός θυμάμαι όταν διάβασα το ένα ‘’ Ένας παιδί μετράει τ’άστρα’’ του Μεν. Λουντέμη, με μάγεψε. Έκτοτε κατά καιρούς το ανασύρω από την βιβλιοθήκη μου και το χαζεύω, το μυρίζω, το χαϊδεύω. Ήταν το πρώτο βιβλίο, που πραγματικά μου προκάλεσε σπουδαία συναισθήματα.   
 
9.      Ποιος συγγραφέας (Έλληνας ή ξένος) ήταν το πρότυπό σας ή τουλάχιστον ήταν αυτός που άγγιζε τις χορδές της ψυχής σας περισσότερο; Και γιατί Αργότερα ο Καζαντζάκης, με εντυπωσίαζε με τον δωρικό τρόπο της γραφής του.  Απλά, στρωτά και μερικές φορές δύσκολα! Αυτή η δυσκολία του, ήταν που με μάγευε και δημιουργούσε τον πρέποντα σεβασμό! Είναι πολλοί οι συγγραφείς ασφαλώς που νομίζω ότι έχουν καταγραφεί θετικά στο υποσυνείδητό μου, αλλά ο Καζαντζάκης έγραψε πολύ πιο δυνατά!

 

 
ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ- Το διαμάντι της Ανατολής

 
Διαθέσιμο
€ 17,95 € 16,25
Ποσότητα:

Η άτακτη αποχώρηση του Ρωσικού στρατού από την πόλη προκαλεί πανικό, κι έτσι η οικογένεια η οικογένεια του γνωστού μεγαλέμπορου σιτηρών  και καπνών Λάμπου Κυριακίδη αποφασίζει να εγκαταλείψει την Τραπεζούντα κακήν-κακώς. Η εγγονή του Λάμπου, η Πινίτσα,  έχει δύο μικρά παιδιά και μπροστά στον φόβο του αφανισμού, αποφασίζει να αφήσει το ολίγων μηνών αγοράκι της, στον Τούρκο υπηρέτη, τον Χασάν, με την ελπίδα ότι αργότερα θα επέστρεφε να το πάρει. Η οικογένεια μοιράζεται, άλλοι έρχονται στην Ελλάδα και άλλοι περνούν στην Γεωργία. Η μοιρασμένη οικογένεια Κυριακίδη περνά πολλές δοκιμασίες, εδώ κι εκεί. Στην Ελλάδα η κατάσταση μετά την Μικρασιατική καταστροφή είναι άθλια, αλλά και στην Ρωσία,  τα δεινά που περνούν οι μειονότητες από το νέο καθεστώς, δεν είναι λίγα. Στην Ελλάδα έχει φτάσει η Πινίτσα με το δυόμιση χρονών κοριτσάκι της και η γιαγιά Θεοφρονία, ενώ στη Ρωσία, ο γιος της οικογένειας ο  Ιεροκλής με την οικογένεια του. Ο πόνος για το μωρό που έμεινε πίσω, αγιάτρευτος, αξεπέραστος, αλλά έπρεπε να αγωνιστούν, να ζήσουν, με το όραμα πάντα να επιστρέψουν να το βρουν και να το πάρουν.

Από τα χρώματα και τα αρώματα της Τραπεζούντας ως τους προσφυγικούς καταυλισμούς της Κατερίνης, της Νέας Σάντας, τις περιπέτειες στο Σοχούμι, την εξορία στον Καύκασο, την αναγκαστική μετανάστευση στο Μόναχο και το λυτρωτικό ταξίδι της επιστροφής.
Η πορεία στο άγνωστο για την οικογένεια του μεγαλέμπορου σιτηρών Λάμπου Κυριακίδη, είναι μια ιστορία μέσα στην πραγματική ιστορία, που θα σας συναρπάσει.
 

  • Κατηγορία:
    Ελληνική Πεζογραφία/Λογοτεχνία
  • Ημ. Έκδοσης:
    3 Νοεμβρίου 2015
  • ISBN:
    978-618-5104-51-1
  • Σελίδες:
    560
  • Γνώμες αναγνωστών
    Www.google.com Ειναι φτωχά τα λογια για να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα που γεννά αυτό τό βιβλίο δεν το αφηνεις απο τα χέρια μεχρι να ρουφηξιές και την τελευταια του παράγραφο.ενα βιβλίο που δεν πρεπει να μεινει Ελληνας που να μην το διαβάσει.

    Nιτσα Κατσαβρια Υπεροχο βιβλιο! Ποντος, Τραπεζουντα, Ποντιοι, Ρωσοι, Τουρκοι, Ελληνες, χριστιανοι-μουσουλμανοι-κρυπτοχριστιανοι, αρχες 20ου αιωνα: ταξιδι στο αλλοτε και στο αλλου, που ομως μοιαζει τοσο με το σημερα...Ειμαι στη σελ. 168 και δεν μπορω να το αφησω απο τα χερια μου! Αφηγηση, περιγραφη, διαλογοι που σε ταξιδευουν μοναδικα! Ευχαριστουμε κε Δευτο!

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΪΟΣ Αγαπητέ Θεόδωρε έγραψες ένα τέλειο βιβλίο για μια δύσκολη και πονεμένη ιστορική περίοδο της πατρίδας μας και ειδικά για τον περήφανο ποντιακό ελληνισμό. Αντικειμενικός,περιγραφικός,ακριβής. Περιμένουμε το επόμενο βιβλίο σου. Συγχαρητήρια. Ο συνάδερφός σου Παναγιώτης Λάιος

    Μαρίνα Μισαηλίδου Κ.Theodoros Deftos σας ευχαριστώ πάρα πολύ, για το καταπληκτικό βιβλίο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ Το διαμάντι της Ανατολής ",το διάβαζα παντού, το έζησα έντονα, σαν να ήμουνα εγώ πρωταγωνίστρια, πέρασε ένας μήνας από τότε που το διάβασα, και ακόμα το ζω. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Σουσούμι, αλλά δεν πρόλαβα να ακούσω από την γιαγιά μου την ιστορία, μακάρι όλες οι γενιές των Ποντίων να το διαβάζουν. Σας ευχαριστώ πολύ! Μαρίνα Μισαηλίδου

    Ιωσηφίδης Γρηγόρης Κύριε ΔΕΥΤΟ καλησπέρα σας. σας ευχαριστώ κατ’ αρχην για την αποδοχή και θα σας ξαναευχαριστήσω για το πολύ ωραίο ταξίδι που μας έχετε πάει μέσω του βιβλίου σας ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. Επειδή έχω την τύχη να έχω ταξιδέψει σε εκείνα τα άγια χώματα της Τραπεζούντας και θα την ξαναέχω τον Ιούνιο να ξαναπάω, το βιβλίο σας δεν είναι απλώς ένα βιβλίο, είναι ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ, το οποίο το έχω διαβάσει σε 3 μερόνυχτα. Κατάγομαι από ένα χωριό της Δράμας, τους Σιταγρούς, Ποντιακό χωριό .Τα λόγια είναι περιττά μπροστά στο ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ σας. Μπράβο σας και πάλι μπράβο σας! Συγχαρητήρια και πάλι. Με εγκάρδιους χαιρετισμούς. Ιωσηφίδης Γρηγόρης.

    Συμέλα Ιωσηφίδου Κύριε Θόδωρε σας χαιρετώ από την Καλαμαριά. Είμαστε φίλοι από τον Οκτώβρη και παρακολουθώ συχνά τις αναρτήσεις σας. Διάβασα λοιπόν αυτά που σας έγραψε για το υπέροχο βιβλίο σας η κ. Κλειώ, από το Ναύπλιο. Είναι πολύ λίγα αυτά που σας είπε, γιατί εγώ ως ΠΟΝΤΙΑ που είμαι, έκανα σίγουρα μια άλλη ανάγνωση. Εμένα πόνεσαν τα σωθικά μου, έκλαψε η καρδία μου! Πολλά από αυτά που περιγράφετε, είναι στοιχεία των δικών μου ακουσμάτων, των δικών μου αναμνήσεων, από τις περιγραφές της Τραπεζούντιας γιαγιάς Συμέλας. Είχα χρόνια να διαβάσω ένα τόσο δυνατό βιβλίο, ένα βιβλίο που να με ακουμπήσει τόσο πολύ! Ίσως έπαιξε ρόλο η καταγωγή, αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο αυτό. Χάρηκα ιδιαίτερα την ροή, το χαλαρό ύφος με το οποίο περνάτε τόσο σημαντικά μηνύματα, αλλά κυρίως χάρηκα ότι δεν μασάτε τα λόγια σας! Είναι ένα λογοτεχνικό βιβλίο που πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία. Εγώ τουλάχιστον, σαν εκπαιδευτικός, θα διαβάσω στους μαθητές μου αποσπάσματα, για να μάθουν την πραγματική ιστορία. Θέλω να υπογραμμίσω ότι είναι ένα βιβλίο που δεν απευθύνεται μόνο στους Πόντιους, αλλά σε όλους όσους θέλουν να μάθουν, να μάθουν την αλήθεια. Τους προτρέπω να το διαβάσουν στην πρώτη ευκαιρία. Σας συγχαίρω γι’αυτή την προσπάθεια και σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε μια ευτυχισμένη χρονιά και το βιβλίο σας να γίνει Best Seller, γιατί πραγματικά το αξίζει!!! Συμέλα Ιωσηφίδου

    Κλειώ Τσιγαρίδα Κύριε Δεύτο καλημέρα σας. Σας γράφω από το όμορφο Ναύπλιο, θέλοντας να εκφράσω τις βαθιές μου ευχαριστίες, γιατί μόλις τελείωσα το βιβλίο σας για τον Πόντο. Εγώ δεν είμαι Πόντια, κατάγομαι από την περιοχή του Ναυπλίου, αλλά η συγκίνηση και η γνώση που μου δώσατε είναι για μένα το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο δώρο που θα μπορούσαν να μου κάνουν. Είδα το βιβλίο από την διαφήμιση στην Τηλεόραση και καθώς ήμουν προβληματισμένη από τον ντόρο που ξεσηκώθηκε τον τελευταίο καιρό, λόγω των γνωστών δηλώσεων Φίλη, θέλησα να μάθω περισσότερα, γιατί πρέπει να ομολογήσω ότι πολύ λίγα γνώριζα. Τι να σας πω κ. Δεύτο, ότι δεν κοιμήθηκα δύο βράδια μέχρι να το τελειώσω, να πω ότι χτύπησε το ρολόι για να πάει ο άντρας μου στην δουλειά και με βρήκε με το βιβλίο στα χέρια, με μάτια που έτρεχαν; Να σας πω ότι με συγκινήσατε; Ίσως θα αδικούσα το έργο σας. Να σας πω ότι νοιώθω συγκλονισμένη, ίσως φανώ υπερβολική! Αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς μια απάντηση στους ανιστόρητους, είναι ένα μνημόσυνο σε αυτούς τους Πόντιους που άφησαν εκεί τα κόκκαλα τους! Πραγματικά έτσι το αισθάνθηκα, Συμπόνεσα την Πινίτσα, που αναγκάστηκε να αφήσει το βρέφος της στον Τούρκο υπηρέτη, αλλά θαύμασα και την γιαγιά Θεοφρονία για την δύναμη, το τσαγανό που κουβαλούσε. Αυτό το βιβλίο δεν αφορά μόνο τους Πόντιους αδελφούς, αφορά πρωτίστως τους υπόλοιπους Έλληνες, που πρέπει να μάθουν τι έγινε τότε, εκεί. Θέλω από καρδιάς να σας συγχαρώ γι’αυτό το έργο, είναι έργο Εθνικό για όσους το αντιλαμβάνονται!!! Μου λύσατε και ένα άλλο πρόβλημα, εκτός από τις απορίες που είχα για το Ποντιακό ζήτημα. Τώρα ξέρω τι δώρο θα κάνω στους φίλους μου τα Χριστούγεννα! Να σας έχει ο θεός καλά να συνεχίσετε, εγώ πραγματικά καταθέτω την ειλικρινή ευγνωμοσύνη μου. Καλές γιορτές. Κλειώ Τσιγαρίδα

    Ανατολή Σωτηριάδου Καράβια τα βιβλία σας κ. Δέυτο , και μάλιστα σε ταξίδια ονειρικά!!!! Θαρρώ πως πολλοί Πόντιοι ,διαβάζοντας τούτο το διαμάντι ,θα ταξιδέψουν στη γη των προγόνων τους και μάλιστα με το καλύτερο ξεναγό πλάι τους, να εξηγεί ,να κατατοπίζει και να περιγράφει με το τρόπο εκείνο, που μόνο η δική σας πένα ξέρει!!! Εμένα πάντως σκαλίσατε τη μνήμη μου και μου προσφέρατε εικόνες και στιγμιότυπα αλλοτινών εποχών! Αφηγείστε με τον ίδιο όμορφο τρόπο των παππούδων μου, φωτογραφίζοντας τα πάντα στο χώρο και στον χρόνο...έτσι ώστε κλείνοντας την τελευταία σελίδα του βιβλίου σας ένιωσα Αρμενάκι στη πλώρη του πλοίου, που σεργιάνισε στα όμορφα παράλια της Ανατολής... "Η φαντασία σημαντικότερη της γνώσης" είπε ο Αϊνστάιν...Όταν όμως αυτές συναντιούνται το αποτέλεσμα είναι η ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ .......που παραμένει όμορφη αλλά που πάντα θα της λείπει το άρωμα από τα γιούλια και τα γιασεμιά που μοσχοβολούσαν στις αυλές των γυναικών του πόντου....... ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΟΥ Ανατολή Σωτηριάδου

    Πείτε μας τη γνώμη σας για το βιβλίο
    Ψευδώνυμο
     
    Γράψτε τη γνώμη σας
     
    Βαθμολογήστε το βιβλίο
     

    Copyright © Εκδόσεις Ωκεανός. All rights reserved.