Εκδόσεις Ωκεανός
Γρηγοριάδου Ανίτα
Γρηγοριάδου Ανίτα
Η Ανίτα Γρηγοριάδου είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα, τελείωσε την Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε Ιστορία στο American College of Greece. Ξεκίνησε την δημοσιογραφική καριέρα της το 1989 στην εφημερίδα το Έθνος και δέκα χρόνια μετά πέρασε από την ημερήσιο στον περιοδικό τύπο διαγράφοντας μια επιτυχημένη πορεία σε κορυφαία έντυπα, όπως το Votre Beauté, το Status και το L’Officiel. Παράλληλα, συνεργάστηκε με διεθνή περιοδικά όπως το PQ International, ενώ ασχολήθηκε με τη διαφήμιση στην εταιρία Club Marketing & Design. Έχει επίσης εργαστεί ως μεταφράστρια. Εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται στην Αθήνα, πλάι στη μητέρα της και τον δεκατετράχρονο γιο της.
 
Παρατίθεται πιο κάτω, συνέντευξη που παραχωρήθηκε από την Ανίτα Γρηγοριάδου στον δημοσιογράφο και συγγραφέα, Κυριάκο Κουζούμη.
 
1.      Τι είναι αυτό που σας παρακινεί να γράφετε; Πρόκειται για μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας;
Σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου, το γράψιμο ήταν διέξοδος. Ένα είδος ανάγκης, το απόλυτο μέσο έκφρασης των σκέψεων και των ονείρων μου. Σαν δημοσιογράφος προσδοκούσα να πω την αλήθεια για όλα όσα έβλεπα να συμβαίνουν γύρω μου. Ήθελα να σταθώ σαν μάρτυρας και με τη βοήθεια του γραπτού, αλλά και της φωτογραφίας που συνόδευε το κείμενο στη σελίδα της εφημερίδας, να ενημερώσω, να αφυπνίσω όσους επέλεγαν να με διαβάσουν. Ως νεαρή ρεπόρτερ, θυμάμαι, είχα τρελό πάθος για κάθε θέμα με το οποίο καταπιανόμουν και είχα πάντα τη συναίσθηση ότι αυτό που παρουσιάζω απευθύνεται στον αναγνώστη. Στη συνέχεια, αρθρογραφώντας σε έντυπα ποικίλης ύλης, επέλεξα να σχολιάζω την καθημερινότητα στηλιτεύοντας με χιούμορ, διότι το χιούμορ είναι απαραίτητο στη ζωή μας ακόμα και στις χειρότερες στιγμές μας, από τα πλέον σοβαρά μέχρι τα απλούστερα των συμβάντων. Αυτό το ίδιο πάθος με συντρόφευσε σε όλο τη διάβα του βίου μου. Είναι ακόμα παρών και διοχετεύεται σε κάθε τι που γράφω, ακόμα και στις σκέψεις που εκφράζω στο facebook. Από καιρό, λοιπόν, ονειρευόμουν να καθίσω και να γράψω κάτι πιο ολοκληρωμένο. Ήθελα να κάνω ένα βήμα παρακάτω, να εξελιχθώ σε δημοσιογράφο-συγγραφέα και να μαρτυρήσω όποιο γεγονός επέλεγα κάθε φορά, με όχημα την λογοτεχνία. Παντρεύοντας το γεγονός με τη μυθοπλασία, αλλά πάντα με σεβασμό προς την αλήθεια. Για αυτό, μάλλον, κατευθύνθηκα και κατέληξα στην επιλογή αληθινών ιστοριών, συμβάντων που είτε με εντυπωσίασαν βαθιά είτε σημάδεψαν τη ζωή μου.
 
2.      Πολλοί υποστηρίζουν πως μέσα στα απλά και καθημερινά στοιχεία φωλιάζουν στοιχεία έμπνευσης ή γενικότερα στοιχεία που πυροδοτούν την καρδιά και τον νου. Αλήθεια εσείς μέσα από τι εμπνέεστε;
Εμπνέομαι από τα συναισθήματα μου. Αυτό που με συγκινεί, που μου προξενεί χαρά ή με στεναχωρεί, κάθε τι που με συγκλονίζει θετικά ή αρνητικά με ωθεί να γράψω. Έμπνευση είχα πάντα καθώς ο λόγος, γραπτός και προφορικός, ήταν και είναι κάτι σχετικά εύκολο για εμένα. Το …προϊόν ήρθε με τη δυνατότητα του λόγου στις τεχνικές προδιαγραφές του. Παρόλα ταύτα, αν και ήθελα να δημιουργήσω λογοτεχνικό κείμενο, για πολύ καιρό εμπόδισα τον εαυτό μου. Με κατέτρεχε η συναίσθηση του αναγνώστη και η δική μου υποχρέωση που πηγάζει αυτής της συναίσθησης, να προσφέρω κάτι ποιοτικό. Κάτι που να μπορεί να σταθεί άξιο, ατελές φυσικά, αλλά άξιο στον κόσμο της λογοτεχνίας που έχει γεννήσει κι ευτυχώς ακόμα γεννά εκπληκτικούς συγγραφείς.
 
3.      Τι νομίζετε πως έχει ανάγκη να διαβάζει ο σύγχρονος Έλληνας; Ρομαντικές ιστορίες, αστυνομικές πλοκές, κοινωνικά θέματα, ζητήματα επικαιρότητας, παραμύθια φανταστικές ιστορίες… Και γιατί;
Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση μπορεί να είναι πολύ μακριά. Καταρχήν, νομίζω ότι ο σύγχρονος Έλληνας πρέπει να διαβάζει. Βέβαια, δεν είναι όλα για όλους. Δεν ταιριάζουν, δεν συμφωνούν, δεν κουμπώνουν αν θέλετε όλα τα είδη με όλους τους ανθρώπους. Ωστόσο, όσο πιο μικρός ηλικιακά αρχίζει να διαβάζει κανείς, τόσο πιο εύκολα μπορεί να αναγνώσει το οτιδήποτε. Μπορεί να φανεί σαν πατρονάρισμα, όμως, θεωρώ ότι ο σύγχρονος Έλληνας πρέπει πρώτα από όλα και το λέω με μεγάλο πάθος, να διαβάσει Ιστορία. Δυστυχώς, η βαρύτητα που δίνεται σε αυτό τον τομέα από την παιδεία μας είναι ανύπαρκτη. Λες και γίνεται επίτηδες, σα να θέλουν να μεγαλώσουν ανθρώπους αδαείς, χωρίς όπλα και κατά συνέπεια χωρίς ευθυκρισία και χωρίς τη δυνατότητα να παλέψουν σωστά για την ύπαρξη τους σε αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη σύγχρονη πραγματικότητα που ισορροπεί πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Από εκεί και ύστερα, όλα τα είδη λογοτεχνίας είναι ενδιαφέροντα και ο καθένας καταλήγει να επιλέξει εκείνο που του αρέσει περισσότερο. Για να γίνω σαφής, θα σας πω ότι καλλιέργησα στον γιο μου, από μικρή ηλικία, την αγάπη για το διάβασμα. Δεν είναι εύκολη υπόθεση το διάβασμα, διότι για να βυθιστείς σε ένα βιβλίο πρέπει να βγάλεις έξω από την περίμετρο σου κάθε τι άλλο. Η απόλαυση που κατάφερε να αποκομίσει από αυτή την διαδικασία τον οδήγησε να διαβάζει τα πάντα, από τα πιο δύσκολα μέχρι τα πιο απλά, με την ίδια ευκολία και την ίδια ευχαρίστηση. Και θα επιλέξει να διαβάσει ένα βιβλίο, είτε αυτό είναι ο Πρίγκιπας του Μακιαβέλι είτε είναι το Assassin’s Creed του Oliver Bowden, με την ίδια διάθεση με την οποία θα προτιμήσει να παίξει playstation ή βόλεϊ με την ομάδα του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων.
 
4.      Τι νομίζετε πως προσφέρει η λογοτεχνία στον αναγνώστη; Πρόκειται για ένα άλλο ταξίδι σε κόσμους ιδεατούς, ονειρικούς αλλά και γήινους ή πρόκειται απλά για μια ενδιαφέρουσα ενασχόληση, ώστε να ξοδέψει κανείς τον ελεύθερό του χρόνο;
Η προηγούμενη απάντηση μου νομίζω ότι καλύπτει μέρος της ερώτησης αυτής. Για αυτό ετούτη η απάντηση μου θα είναι σύντομη. Η λογοτεχνία προσφέρει ένα υπέροχο ταξίδι με φθηνό εισιτήριο.
 
5.      Ποια είναι η γνώμη σας πάνω στην ψηφιοποίηση των βιβλίων; Νομίζετε πως οι μικρές οθόνες των κινητών ή των tablets θα αποσπάσουν μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» ή πως τελικά το έντυπο και χειροπιαστό βιβλίο θα παραμείνει κλασική αξία, την οποία δεν θα «σκιάζει φοβέρα καμιά»;
Είναι απότοκο της εποχής μας. Είναι μια λογική εξέλιξη της προόδου της τεχνολογίας και εφόσον θεωρώ ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να διαβάζει, είναι θεμιτή. Δηλώνω …γκατζετάκιας και λάτρης της τεχνολογίας. Είμαι με ένα pad στο χέρι, αλλά πάντα μαζί και με κάποιο βιβλίο. Η έρευνα είναι μέρος της δουλειάς μου και όσο αγαπώ να ψάχνω την πληροφορία μέσα στα βιβλία, μου αρέσει εξίσου να «σερφάρω» στο internet. Ωστόσο, πιστεύω ακράδαντα ότι τίποτα δεν υποκαθιστά το έντυπο. Το βιβλίο έχει την δική του θέση στον κόσμο μας και κανένα άλλο μέσο δεν μπορεί το αντικαταστήσει. Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη μυρωδιά του χαρτιού, το χορό των τυπωμένων γραμμάτων πάνω στη σελίδα, την τέχνη του γραφίστα στο εξώφυλλο, τον όγκο του βιβλίου στα χέρια μας.
 
6.      Τι πραγματεύεται το δικό σας μυθιστόρημα; (όχι το οπισθόφυλλο) Και γιατί αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα τέτοιο περιεχόμενο;
Η ιστορία που διηγούμαι είναι αληθινή. Βέβαια, στις λεπτομέρειες υπεισέρχεται και η φαντασία, αλλιώς δεν θα ήταν μυθιστόρημα αλλά ρεπορτάζ εφημερίδας. Βασανίστηκα αρκετά μέχρι να καθίσω να την γράψω, κυρίως διότι αυτή η ιστορία συνέβη δίπλα μου, σε ανθρώπους φίλους μου. Είναι μια ιστορία τόσο απλή όσο και περιπλεγμένη. Αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις, τα όνειρα, τα σφάλματα, την προσπάθεια, τις παρεξηγήσεις, τη μεταμέλεια, την αγάπη, την απέχθεια, την αλήθεια και το ψέμα, τα συμπλέγματα και αυτή καθαυτή τη φύση μας, την παθολογία μας που καμιά φορά μας παίζει άσχημα παιχνίδια. Όλο αυτό, η ιστορία όπως τη βίωσα ως παρατηρητής, από τη μια πλευρά με έκανε να νοιώθω ότι σε ένα βαθμό είχα υποχρέωση να πω τι συνέβη, από την άλλη με τάραζε το ενδεχόμενο του κακού χειρισμού. Είχα την πλήρη επίγνωση του κινδύνου να παρασυρθώ και να εξελιχθώ σε κριτή, ενώ το μόνο που επιθυμούσα ήταν να αφηγηθώ, εκφράζοντας παράλληλα, ερωτήματα και σκέψεις που τριγυρίζουν στο νου όλων μας.
 
7.      Κάποτε η αγορά του βιβλίου είχε σχεδόν τον πρώτο λόγο. Πλέον όμως οι δανειστικές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερους βιβλιοφάγους στους καταλόγους τους ενώ παράλληλα η ανταλλαγή βιβλίων έχει γίνει μόδα. Αυτά όμως έχουν αντίκτυπο στις πωλήσεις. Πώς κρίνετε αυτή τη διαδικασία και ειδικά στις μέρες μας που ο μέσος Έλληνας πολίτης ανταπεξέρχεται με δυσκολία στις οικονομικές του απαιτήσεις;
Το βιβλίο πρέπει να ζήσει. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να το αγοράζει το κοινό. Βέβαια, στην περίοδο που ζούμε, η διαβίωση έχει γίνει τόσο δύσκολη, τόσο σκληρή που, αν και η μέση τιμή ενός βιβλίου δεν είναι απαγορευτική για κανέναν, πολλοί από εμάς φτάνουμε στο σημείο να στερηθούμε την απόλαυση ενός βιβλίου για να δώσουμε τα χρήματα μας σε υποχρεώσεις. Αυτό είναι τραγικό και δικαιολογεί μια κάμψη στις πωλήσεις των βιβλίων. Αν κρίνουμε το θέμα από μια καθαρά παιδευτική πλευρά, η δυνατότητα των δανειστικών βιβλιοθηκών και από την άλλη, η ανταλλαγή βιβλίων μεταξύ φίλων έστω κρατά αναμμένη τη φλόγα της ανάγνωσης. Και αυτή η φλόγα δεν πρέπει να σβήσει, διότι αν –ο μη γένοιτο- συμβεί κάτι τέτοιο θα σβήσει μαζί και η φλόγα της σκέψης.
 
8.      Ποιο βιβλίο που διαβάσατε σας μάγεψε και παραμένει να το συλλογίζεστε με συγκίνηση και θαυμασμό. Και γιατί;
Υπάρχουν βιβλία διαφόρων ειδών που αγαπώ ιδιαίτερα. Θυμάμαι όταν διάβασα για πρώτη φορά τα 100 Χρόνια Μοναξιά του Μάρκες… Έκτοτε, όταν καμιά φορά δυσκολεύομαι να συγκεντρώσω το μυαλό μου σε ένα βιβλίο, κάνω μια άσκηση, ξαναδιαβάζω τα 100 Χρόνια Μοναξιά για να ξεμπλοκάρω. Ο λυρισμός αυτού του βιβλίου είναι απλώς ανυπέρβλητος.
Τα βιβλία που με συγκλόνισαν είναι συγκεκριμένα και μετρημένα. Μεταξύ αυτών, όσα απαριθμώ πιο κάτω είναι όλα μνημειώδη και όλα αποτέλεσαν ένα κάποιο σταθμό στη ζωή μου.
Ξεχωρίζω λοιπόν, τη Μαύρη Θάλασσα του καθηγητή μου Χρίστου Σαμουηλίδη, ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, υπέροχο βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσουν όλοι οι Έλληνες.
Την Αθανασία του Μίλαν Κούντερα ο οποίος πάντα πραγματεύεται με τόση αγάπη τις ανθρώπινες αδυναμίες.
Το Μαύρο Βιβλίο του Ορχάν Παμούκ που, για εμένα, είναι ένας από τους πιο αισθαντικούς συγγραφείς.
Το Και Με Το Φως του Λύκου Επανέρχονται, της Ζυράννας Ζατέλη η οποία είναι ένα από τα κεφάλαια της διεθνούς λογοτεχνίας πόσο μάλλον της ελληνικής .
Το Ο Κόσμος Κάτω Από τα Πόδια της, του πραγματικά μοναδικού όσο και αμφιλεγόμενου Σάλμαν Ρούσντι.
Το Πήραν Την Πόλη Πήραν Την της Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου, που εξιστορεί ένα τόσο πικρό κομμάτι της ιστορίας μας με υπέροχο τρόπο.
Και φυσικά, δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω το Lord of the Rings τουJ.R.R. Tolkien για ευνόητους λόγους!
Όμως, εκτός από τα καθαρά λογοτεχνικά βιβλία υπάρχουν και μερικά άλλα, πραγματείες γραμμένες με λογοτεχνικό ύφος που θεωρώ αγαπημένα μου.
Ένα από αυτά είναι Η Μεγάλη Μεταμόρφωση της Κάρεν ?ρμστρονγκ, από τις εκδόσεις Ενάλιος, ένα βιβλίο που με μια ανάσα και με σχεδόν παραμυθένιο τρόπο, περιγράφει την απίθανη πορεία μας μέσα στην Ιστορία, προσφέροντας ελπίδα στον αναγνώστη.
Ένα άλλο βιβλίο, λογοτεχνική πραγματεία αν θέλετε, έχει γίνει Βίβλος στο προσκέφαλο μου. Το βιβλίο Κωνσταντινούπολη, Η Πόλη των Απόντων του Αλέξανδρου Μασσαβέτα περιγράφει με τον πλέον επιτυχημένο και λυρικό τρόπο την ψυχή της Πόλης των ονείρων μου.
 
9.      Ποιος συγγραφέας (Έλληνας ή ξένος) ήταν το πρότυπό σας ή τουλάχιστον ήταν αυτός που άγγιζε τις χορδές της ψυχής σας περισσότερο; Και γιατί;
Όλοι οι παραπάνω συγγραφείς έχουν αγγίξει την ψυχή μου. Όλοι τους έβαλαν το λιθαράκι τους στο όνειρο μου να γράψω κι εγώ. Μα θα ήθελα να αναφέρω και άλλους τρεις. Ο ένας είναι ο Steven King, του οποίου αγαπώ όλα τα βιβλία εξίσου. Οι άλλοι δύο είναι ιστορικοί και οφείλω πολλά στη συγγραφική τους δουλειά, μα κυρίως τους οφείλω την διατήρηση της άσβεστης αγάπης μου προς την Ιστορία και την ελπίδα μου να ασχοληθώ με αυτό τον τομέα κάποια στιγμή. Είναι η κυρία Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, για την οποία τολμώ απλώς να εκφράσω το θαυμασμό μου και ο Sir Steven Runciman που με το θείο του χάρισμα εξακολουθεί να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον και του πλέον αδιάφορου.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ

 
Διαθέσιμο
€ 16,80 € 11,70
Ποσότητα:

 Ο Γεράσιμος και η Κασσάνδρα ξεκινούν την κοινή τους πορεία στη
ζωή και στον έρωτα, γεμάτοιπροσδοκίες, κι ενώ όλα δείχνουν ιδανικά,
σταδιακά ανακαλύπτουν ότι έχουν περιπέσει σ’ ένα τέλμα. Μετά από
κάποια χρόνια βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια σχέση αρρωστημένη,
σε έναν γάμο νεκρό...

    Ο Ιάκωβος συμπλέει μαζί τους σε έναν παράταιρο
εναγκαλισμό.
    Και οι τρεις τους, όμως, αναζητούν μια δεύτερη
ζωή, μια δεύτερη ευκαιρία...
    Είναι όμως εφικτό, να κολλήσει ένα γυαλί που έχει
ραγίσει;
    Για ποιόν απ’ τους τρεις θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία;
 
Ένα ψυχολογικό κοινωνικό μυθιστόρημα
βασισμένο σε μια αληθινή
συγκλονιστική ιστορία
  • Κατηγορία:
    Ελληνική Πεζογραφία/Λογοτεχνία
  • Ημ. Έκδοσης:
    1 Ιουλίου 2015
  • ISBN:
    978-618-5104-34-4
  • Σελίδες:
    512
  • Γνώμες αναγνωστών
    Κ.Δ.Σέρβης Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, πλοκή που σε κρατά σε εγρήγορση, εξαιρετική γλώσσα.

    Πείτε μας τη γνώμη σας για το βιβλίο
    Ψευδώνυμο
     
    Γράψτε τη γνώμη σας
     
    Βαθμολογήστε το βιβλίο
     

    Copyright © Εκδόσεις Ωκεανός. All rights reserved.