Εκδόσεις Ωκεανός
Μοσχόπουλος Θεοδόσης
Μοσχόπουλος Θεοδόσης
Ο Θεοδόσης Μοσχόπουλος γεννήθηκε το 1937 στα Χαβριάτα της Κεφαλονιάς. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και, όταν τελείωσε τις σπουδές του, διορίστηκε καθηγητής στη Δημόσια Εκπαίδευση. Υπηρέτησε μια δεκαετία ως Σχολικός Σύμβουλος στην Ευρυτανία. Το
1992 αποσπάστηκε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, όπου με άλλους συναδέλφους του έγραψε το διδακτικό βιβλίο της Α' Γυμνασίου Η Ελληνική Γλώσσα Μέσα από Κείμενα Αρχαία, Βυζαντινά και Λόγια, εγκαινιάζοντας έτσι συλλογικά την επαναφορά των Aρχαίων Eλληνικών στο Γυμνάσιο. Τον Ιανουάριο του 1995 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελπήνωρ το βιβλίο του Χειραψίες με την Tρέλα. 
Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

 
Διαθέσιμο
€ 14,38 € 10,00
Ποσότητα:
Ο Αντώνης και η  γυναίκα του η Μαρίνα, που μένουν στη Βουλιαγμένη, θέλουν να κάνουν ένα παιδί, αλλά δεν μπορούν. Αποφασίζουν μετά από πολλές συζητήσεις και ενδοιασμούς να υιοθετήσουν ένα  αγόρι, τον  Ίωνα...
Όταν όμως το υιοθετημένο αγόρι γίνεται δεκαέξι χρονών, εμφανίζεται η πραγματική του μητέρα που είναι ζωγράφος και μένει στα καμένα Βούρλα. Αυτή αποκαλύπτει στη Μαρίνα ένα συγκλονιστικό μυστικό που η  δραματική αποκάλυψή του σημαδεύει την ψυχή της Μαρίνας και ανατρέπει τη ζωή του ζευγαριού.
Μια αληθινή ιστορία με τραγικές συνέπειες,
όπως τη διηγήθηκε στον συγγραφέα
η Δώρα Μαξίμου, το γένος Δραγάτση,
που ήταν εξαδέλφη της Μαρίνας. 
  • Κατηγορία:
    Ελληνική Πεζογραφία/Λογοτεχνία
  • Ημ. Έκδοσης:
    20 Νοεμβρίου 2014
  • ISBN:
    978-618-5104-24-5
  • Σελίδες:
    320
  • Γνώμες αναγνωστών
    Νικολέτα Παπαδάκη Είναι ένα βιβλίο που έπεσε τυχαία στα χέρια μου κι όμως με άφησε άναυδη. Απίστευτη γραφή,ωραία πλοκή, εξαιρετικά μηνύματα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα, θα περιμένω κι άλλο μυθιστόρημα από το ίδιο συγγραφέα με αγωνία.

    Xristina Εξαιρετικό βιβλίο.Σε καθηλώνει σε κάθε σελίδα..

    ΠΛΟΥΜΑΚΗ ΘΕΟΔΟΣΙΑ Το βιβλίο του κυρίου Μοσχόπουλου ήταν αρκετά αξιόλογο και με κέρδισε, χωρίς όμως να με ενθουσιάσει! Ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων, ταχέως εναλλασσόμενα, κατακλύζουν τον αναγνώστη, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του ως το τέλος του βιβλίου! Μια ιστορία βγαλμένη μέσα από την ίδια τη ζωή, ρεαλιστική, χωρίς ουτοπικές παρεμβάσεις, οριοθετεί την πλοκή του μυθιστορήματος! Ο τίτλος ήταν υπέροχος και κατ ουσία κυριολεκτικός! Ποτέ το φεγγάρι δεν είναι ορατό στον πλανήτη καθ ολοκληρία! Είναι ένας απόλυτος και στοχευόμενος παραλληλισμός με την ανθρώπινη υπόσταση...

    Γεράσιμος Σπ. Μπάλλας, Αντιπρόεδρος της Εταιρείας, Κεφαλληνιακών Ο συγγραφέας μας παρουσιάζει με το έργο του τη σκοτεινή πλευρά της ζωής. Ο τίτλος είναι συμβολικός και η σκοτεινή πλευρά καλύπτει το αβέβαιο και γεμάτο παγίδες, πόνους και συμφορές μέλλον του ανθρώπου. Ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται ακολουθώντας την πορεία ενός ζευγαριού, του Αντώνη και της Μαρίνας, των πρωταγωνιστών της ιστορίας που περιγράφει και όσων άλλων γύρω τους κινούνται. Από το πρώτο μέχρι το έβδομο κεφάλαιο γνωρίζουμε τους ήρωες αυτής της ιστορίας, τους χώρους που κινούνται, τις συνήθειές τους, τον τρόπο δράσης τους και το πλαίσιο των αξιών μέσα στο οποίο ο καθένας, σύμφωνα με τον χαρακτήρα του, έχει θέσει σαν σκοπό της ζωής του να αγωνίζεται, για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της επιβίωσης. Έτσι κατανοούμε καλύτερα τους χαρακτήρες των συμμετεχόντων και τις απόψεις τους. Η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού δεν είναι έργο με τον ορισμό που δίνουμε αναφερόμενοι σε μια κινηματογραφική ταινία. Είναι μια ιστορία δραματική της ζωής, την οποία έντεχνα έδεσε και επεξεργάστηκε ο συγγραφέας. Και η ιστορία αυτή, που έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, είναι μεν παράξενη, αλλά μέσα στην πορεία της ζωής, μας βεβαιώνει ότι όλα μπορούν να συμβούν. Στα πρώτα κεφάλαια που αποτελούν το υπόστρωμα της όλης πλοκής γνωρίζουμε τον Ίωνα, ο οποίος εμφανίζεται και ακολουθεί τη δική του πορεία, περνώντας ανέγγιχτος από τους κεραυνούς που η θύελλα της ζωής εξαπολύει γύρω του. Είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα, ένα λιγομίλητο αγόρι, που επιβιώνει ως το τέλος της διήγησης και ακολουθεί, όπως αφήνεται να εννοηθεί, τη δική του ξεχωριστή πορεία στη ζωή. Αυτός είναι το λουλούδι ενός φυτού που σε τίποτα δε φταίει για τις ρίζες του. Ο Αντώνης και η Μαρίνα φυσικά κυριαρχούν. Γύρω τους σφύζει η οικονομική δραστηριότητα, το άφθονο χρήμα και οι χαρακτηριστικές ανθρώπινες αδυναμίες που ικανοποιούνται από τη μεγάλη οικονομική άνεση και ματαιοδοξία. Σε κοσμικές δεξιώσεις συναντούμε τους γνωστούς τύπους, οι οποίοι αρέσκονται να βλέπουν το όνομά τους στις κοσμικές στήλες των εφημερίδων. Εκεί υπάρχει περιγραφή παλιών και σύγχρονων ανθρώπινων χαρακτήρων. Κάθε εποχή έχει τους δικούς της χαρακτήρες. Ο συγγραφέας τους εμφανίζει και ο αναγνώστης πιστεύει ότι τους γνωρίζει ή κάποτε τους έχει γνωρίσει και τους θυμάται να υπάρχουν στο χώρο της μνήμης του. Ο Ηλίας Μάξιμος, ο Φυτούσης, ένας ένας οι καλεσμένοι στην παρουσίαση βιβλίου. Καθένας μία εικόνα, καθένας και ένας ξεχωριστός χαρακτήρας. Στο όγδοο κεφάλαιο αποκαλύπτεται η φοβερή αλήθεια για τα άσχημα παιχνίδια που παίζει η τύχη στη ζωή των ανθρώπων. Τα θεμέλια του οικοδομήματος τρίζουν και όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως υπάρχει αμφισβήτηση αν θα επιζήσουν. Στο σημείο αυτό φανερώνεται το ένοχο μυστικό. Σκέψεις και κρίσεις οδηγούν σε υπαρκτά ερωτηματικά, αλλά και σε αποφάσεις για στάσεις ζωής. Αναφέρονται άσχημες καταστάσεις και προβλήματα αλλά και ελπίδα των ηρώων ότι η ζωή θα δείξει και τη φωτεινή της πλευρά. Και τώρα στις δύσκολες ώρες η μνήμη φέρνει στην επιφάνεια από το παρελθόν τις όμορφες στιγμές από την αυγή της ζωής. Αυγή της ζωής των ηρώων του Θεοδόση Μοσχόπουλου, αλλά και φωτισμένες εικόνες που σταθερά συνεχίζονται ανάμεσα σε σκέψεις και κριτικές για θέματα της πολιτικής και της κοινωνικής συμβίωσης, που πάντοτε είναι επίκαιρα, ακριβώς γιατί είναι θέματα ανθρώπινα. Κορύφωση της ομορφιάς είναι ένα ταξίδι στη Σίφνο. Αιγαίο, θάλασσα, έρωτας, ύπαιθρος και ζωή μακριά από την πόλη. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο συγγραφέας οδηγεί τον αναγνώστη στη χαρά, ώστε με το κατέβασμα προς την ολοσκότεινη πλευρά της ζωής, να τονιστεί το μέγεθος της επερχόμενης συμφοράς. Οι μαύρες μέρες αρχίζουν με τα ψυχολογικά προβλήματα της Μαρίνας, τις φοβίες και τους πανικούς της και την αναζήτηση ισορροπίας ανάμεσα σε ψυχικές αναστατώσεις και στην εκάστοτε πραγματικότητα. Όσο περνά ο καιρός τόσο ο αναγνώστης προβληματίζεται για θέματα φοβίας και άγχους κι αν πρέπει ν’ αγαπά ή να μισεί και ποιο τελικά είναι το νόημα της ζωής. Και φθάνουμε στην αρχή του τέλους. Στο δέκατο ένατο κεφάλαιο ένα έγκλημα οδηγεί κάθε πράξη μακριά απ’ το φως. Όλα φαίνονται να βυθίζονται σε μαύρο σκοτάδι. Η μοίρα και ό,τι επεφύλασσε η μοίρα της στη Μαρίνα, φαίνεται ότι αναπότρεπτα σφραγίζει το έργο. Η μετάπτωση από το φως του Αιγαίου στις διαταραχές της διανοητικής ισορροπίας, που οδηγεί τελικά στο θάνατο και στο σκοτάδι του, κάλυψε μια ιστορία που θα μπορούσε δίχως καμιά αμφιβολία να πει κανείς ότι ήταν αληθινή, πλασμένη από τις παραξενιές της ζωής και πλαισιωμένη από ένα παιχνίδι έρωτα και θανάτου, που ο συγγραφέας μας παρουσίασε με ιδιαίτερη ικανότητα και μας προκάλεσε ποικίλα συναισθήματα. Ανατόμος ψυχικών καταστάσεων και συγκρούσεων, μας παρακινεί με το έργο του να φιλοσοφήσουμε σε τούτη την ξεχωριστή πραγματικότητα.

    Θεοδόση Πυλαρινος Καθηγητή Nεοελληνικής Λογοτεχνίας Ιόνιο Πανεπι Ο Θεοδόσης Μοσχόπουλος, γνωστός εγκρατής φιλόλογος, ύστερα από την αξιόλογη συλλογή διηγημάτων, που δημοσίευσε το 1995, συνέγραψε και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Ωκεανός» το νέο βιβλίο του, ένα εκτενές μυθιστόρημα με τίτλο Η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, σκοτεινό «παιχνίδι», από εκείνα που παίζει η μοίρα στον ανυπεράσπιστο άνθρωπο. Πρόκειται για μυθιστορηματική σύνθεση, στηριγμένη σε αληθινή ιστορία, που διεισδύει με τη δεξιοτεχνία του λόγου σε καυτά κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, με πρωτόγνωρες δραματικές εκβάσεις. Τα παιχνίδια της τύχης που εμπλέκονται στις ανθρώπινες σχέσεις, περιβάλλουν τον κεντρικό πυρήνα, μια αθώα εκ πρώτης όψεως υιοθεσία με ιδιότυπες συνέπειες, οι οποίες οδηγούν σε τραγικό τέλος, αφήνοντας όμως περιθώρια εξιλέωσης, αφού ο καρπός της υιοθεσίας, περνά αλώβητος για να δώσει συνέχεια στη ζωή. Ο συγγραφέας, πέρα από την ιστορία καθαυτή προβάλλει σειρά από επιμέρους κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας. Είναι πειστική και τραυματική η παρουσίαση του σύγχρονου τρόπου ζωής με την παθογένειά της, που συχνά συντρίβει όνειρα, συνθλίβει ζωές, ματαιώνει οράματα και προγράμματα, αχρηστεύει αγνές προθέσεις και ακυρώνει τα εφαλτήρια της επιτυχίας. Στο κενό αυτής της αόρατης μέγγενης θρυμματίζεται συχνά ο νέος, ο «άνθρωπος (όπως υπογραμμίζει ο συγγραφέας στην πέμπτη ενότητα του έργου του, σελ. 90) με τις ηθικές αρχές, με γνώση της δουλειάς του, με θάρρος, δυναμισμό κι όρεξη, όλα τα προτερήματα που αξίζουν και υπόσχονται ένα λαμπρό μέλλον». Ο Θεοδόσης Μοσχόπουλος εντοπίζει και θίγει εύστοχα ένα πολύ βασικό σύγ-χρονο πρόβλημα που, δίχως αμφισβήτηση, ταλανίζει την εποχή μας, και ξεσκεπάζει εναργέστατα την παιδευτική και, ευρύτερα, την πολιτιστική κρίση των καιρών μας. Ρίχνει φως στην αμεριμνησία και την αβελτηρία της ελληνικής κοινωνίας. Σημειώνει σχετικά περιγράφοντας μια μελλοντική κοινωνία, που αποτελεί το είδωλο αυτής που ζούμε (σελ. 97-98): «[…] Οι γνώσεις θα παρέχονταν με υπνοπαιδεία και τον ρόλο της διαπαιδαγώγησης θα αναλάμβανε εξ ολοκλήρου η τηλεόραση, παρέχοντας συνεχώς μια "καναπεδόβια υποκουλτούρα". Μέσα σ’ αυτή την αγέλη σπάνια θα βρίσκονταν άνθρωπος που θα είχε διαβάσει βιβλίο». Ο συγγραφέας δεν στοχεύει απλώς στην περιγραφή μιας δραματικής ιστορίας. Η ανάγνωση του κειμένου εξάπτει τον προβληματισμό και τον στοχασμό, αναδεικνύει την αγωνία από μια αόρατη απειλή που επιπολάζει σ’ ολόκληρο ο πλάτος του μυ-θιστορήματος. Είναι η απώλεια της αίσθησης της ζωής, η τραγική αποκοπή από την απλή πραγματικότητα. Σ’ ένα σημείο της ενδεκάτης ενότητας (σ. 190), στο πλαίσιο του διαλόγου των πρωταγωνιστών, αναφέρονται τα εξής χαρακτηριστικά: «Η ίδια η ζωή έχει περισσότερα δικαιώματα από την τέχνη. Γιατί είναι αμαρτία να δίνει κάποιος περισσότερη αξία στην εικόνα της ζωής παρά στη ζωή την ίδια». Και αλλού πάλι (σ. 198): «Η αυγή της ζωής είναι σαν την αυγή της ημέρας, όλο αγνότητα, εικόνες κι αρμονίες. Δημιουργεί την αίσθηση μιας γλυκιάς τρέλας, της αγωνίας και της χαράς μαζί». Ο μύθος και οι ιδέες θεμελιώνονται στο μυθιστόρημα του Θ. Μοσχόπουλου χάρη στην ενάργεια της εικόνας, απόρροια του άριστου χειρισμού του λόγου. Είναι τα προσόντα του ευαίσθητου λογοτέχνη, εν προκειμένω. Η αξιοποίηση, για παράδειγμα, πλούσιου διακειμένου αποτελεί ένα από τα τεκμήρια της λογοτεχνικής γραφής του.

    Πείτε μας τη γνώμη σας για το βιβλίο
    Ψευδώνυμο
     
    Γράψτε τη γνώμη σας
     
    Βαθμολογήστε το βιβλίο
     

    Copyright © Εκδόσεις Ωκεανός. All rights reserved.