Σαμπανίδου Χαρά
Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έζησα μέχρι τα δώδεκά μου χρόνια. Το αεροπλάνο που μας έφερε στην Ελλάδα, ήταν το πέταγμα για την ελευθερία. Το μόνο που μας έλειπε, γιατί όλα τα άλλα μας τα πρόσφεραν απλόχερα οι γονείς μας, μαζί με την αγάπη τους. Το Παλαιό Φάληρο και το Καλαμάκι, είναι περιοχές που έζησα κι αγάπησα, και είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. Σταθμός στη ζωή μου. Με σκοπό πάντα κάτι καλύτερο και μια πιο ποιοτική κι ανθρώπινη ζωή, το 1982 εγκατασταθήκαμε με τον άνδρα μου και τα τρία μας παιδιά, στο Πορτοχέλι. Τα ενδιαφέροντά μου και οι ασχολίες μου είναι ως επί το πλείστον καλλιτεχνικές. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής με έργα μου.
 
Παρατίθεται πιο κάτω, συνέντευξη που παραχωρήθηκε από την Χαρά Σαμπανίδου στον δημοσιογράφο και συγγραφέα, Κυριάκο Κουζούμη.
 
1.      Τι είναι αυτό που σας παρακινεί να γράφετε; Πρόκειται για μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας;
Χαρά: Είναι μια παρόρμηση, μια τάση να δραπετεύσω από έναν κόσμο σε έναν άλλον, σ' έναν κόσμο που έχω την επιλογή να τον κάνω όπως φαντάζομαι, ανάλογα με την εσωτερική μου ανάγκη, με την τρέλα της στιγμής. Να ξεπεράσω τα όρια μου, να περπατήσω σε τεντωμένο σκοινί, να τολμήσω όσα δεν τολμώ στην καθημερινότητα μου... Να πλάσω δικούς μου ήρωες, από το τίποτα και να τους δώσω πνοή... να με ακολουθήσουν και να τους ακολουθήσω, με τα λάθη και τα πάθη τους... Ναι, αυτή είναι μια εσωτερική ανάγκη δημιουργίας, μια πρόκληση κι ένας νέος έρωτας που γεννιέται..  Ένα ταξίδι με ρίσκα και ανατροπές, που δεν ξέρω που θα με βγάλει... Αυτό, με μαγεύει!!!
 
2.      Πολλοί υποστηρίζουν πως μέσα στα απλά και καθημερινά στοιχεία φωλιάζουν στοιχεία έμπνευσης ή γενικότερα στοιχεία που πυροδοτούν την καρδιά και τον νου. Αλήθεια εσείς μέσα από τι εμπνέεστε;
Χαρά: Η έμπνευση είναι σαν ένα απειροελάχιστο σποράκι, είναι ένα θαύμα για την σύλληψη μιας νέας ζωής... Η έμπνευση, σου δίνει εξαιρετική ενέργεια και σε κάνει να αγγίζεις τα σύννεφα, είναι σα να ερωτεύεσαι για πρώτη φορά... Όταν έχουμε ανοικτές τις ευαίσθητες αυτές κεραίες, σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας και μέσα μας, τότε έρχεται η έμπνευση και μπορεί να σε ξυπνήσει ακόμα και από ένα βαθύ ύπνο... Γενικά δεν υπάρχουν οδηγίες, δεν υπάρχουν συνταγές, όλα όσα με αγγίζουν συναισθηματικά, ακόμα κι όσα με αναστατώνουν, με ποικίλους τρόπους, πατάω εκείνο το μαγικό διακόπτη της φαντασίας κι έτσι μπορεί να γεννηθεί ένα ολόκληρο βιβλίο...
 
3.      Τι νομίζετε πως έχει ανάγκη να διαβάζει ο σύγχρονος Έλληνας; Ρομαντικές ιστορίες, αστυνομικές πλοκές, κοινωνικά θέματα, ζητήματα επικαιρότητας, παραμύθια φανταστικές ιστορίες… Και γιατί;
Χαρά: Ο αναγνώστης έχει την ανάγκη να διαβάζει οτιδήποτε είναι καλογραμμένο και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, δίχως να θέλει να το αφήσει από τα χέρια του. Πιστεύω πως τα κοινωνικά θέματα έρχονται σε προτεραιότητα και μετά τα αστυνομικά και βέβαια εξαρτάται από τα γούστα του καθενός.. Το γιατί, το γνωρίζει ο αναγνώστης που κάνει την επιλογή του κι επιλέγει το ανάλογο βιβλίο...
 
4.      Τι νομίζετε πως προσφέρει η λογοτεχνία στον αναγνώστη; Πρόκειται για ένα άλλο ταξίδι σε κόσμους ιδεατούς, ονειρικούς αλλά και γήινους ή πρόκειται απλά για μια ενδιαφέρουσα ενασχόληση, ώστε να ξοδέψει κανείς τον ελεύθερό του χρόνο;
Χαρά: Επειδή δεν υπάρχει -κατά τη γνώμη μου- σχεδόν καθόλου ελεύθερος χρόνος, αυτοί που αγαπούν το βιβλίο και νοιώθουν την ανάγκη να διαβάσουν, το κάνουν γιατί μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, ταξιδεύουν, περιπλανώνται δημιουργικά, ονειρεύονται, βλέπουν εικόνες κι ανοίγουν οι ορίζοντες τους... Βασικά το διάβασμα είναι θέμα παιδείας. Εμείς λοιπόν που γράφουμε, οφείλουμε να μην απογοητεύουμε τους αναγνώστες και συνοδοιπόρους μας και σαν τους καλούς ξεναγούς, να τους προσφέρουμε τα καλύτερα ταξίδια ψυχής...
 
5.      Ποια είναι η γνώμη σας πάνω στην ψηφιοποίηση των βιβλίων; Νομίζετε πως οι μικρές οθόνες των κινητών ή των tablets θα αποσπάσουν μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» ή πως τελικά το έντυπο και χειροπιαστό βιβλίο θα παραμείνει κλασική αξία, την οποία δεν θα «σκιάζει φοβέρα καμιά»;
Χαρά: Η σχέση του αναγνώστη με το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή μου φαίνεται ψυχρή, σε αντίθεση με τη σχέση του αναγνώστη με ένα χειροπιαστό βιβλίο, που την θεωρώ πιο αγαπησιάρικη..  Εγώ προσωπικά είμαι λάτρης του έντυπου και χειροπιαστού βιβλίου, διότι πιστεύω ότι έχει συναισθηματική μα και σταθερή αξία...
 
6.      Τι πραγματεύεται το δικό σας μυθιστόρημα; (όχι το οπισθόφυλλο) Και γιατί αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα τέτοιο περιεχόμενο;
Χαρά: Αν αναφέρεστε στο τελευταίο μου, "Να με θυμάσαι όπου και να 'σαι", δεν το επέλεξα εγώ, αλλά αυτό με επέλεξε.. ίσως όμως να συνέβησαν και τα δυο ταυτόχρονα.. Προέκυψε μετά από μια τρικυμία της καθημερινότητας, από μια περίεργη σύμπτωση κι εγώ ένας απλός θεατής, πήρα γεύσεις και στοιχεία κι είπα να τα μοιραστώ μαζί σας. Τελικά αυτό το μοίρασμα των σκέψεων και των συναισθημάτων, ε μπόλικη επικάλυψη φαντασίας είναι αυτό που με μαγεύει.. Διαπραγματεύεται λοιπόν την αλήθεια, την αλήθεια που πονάει όταν δεν λέγεται στην ώρα της.. όπως επίσης και την αγάπη, που είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να πληγώσει κανέναν.. κι όμως....
 
7.      Κάποτε η αγορά του βιβλίου είχε σχεδόν τον πρώτο λόγο. Πλέον όμως οι δανειστικές βιβλιοθήκες συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερους βιβλιοφάγους στους καταλόγους τους ενώ παράλληλα η ανταλλαγή βιβλίων έχει γίνει μόδα. Αυτά όμως έχουν αντίκτυπο στις πωλήσεις. Πώς κρίνετε αυτή τη διαδικασία και ειδικά στις μέρες μας που ο μέσος Έλληνας πολίτης ανταπεξέρχεται με δυσκολία στις οικονομικές του απαιτήσεις;
Χαρά: Γνωρίζω πολύ καλά την δυσκολία που περνάει ο μέσος Έλληνας και δυσκολεύεται να αγοράσει βιβλία, οπότε καταφεύγει, στις δανειστικές βιβλιοθήκες, ή στην ανταλλαγή βιβλίων.. όμως εμένα προσωπικά δεν μ' αρέσει να δανείζω, μα ούτε να δανείζομαι βιβλία και λόγο της κρίσης προτιμώ να παίρνω λιγότερα, για να τα έχω στη βιβλιοθήκη μου, επειδή τα αγαπώ..
 
8.      Ποιο βιβλίο που διαβάσατε σας μάγεψε και παραμένει να το συλλογίζεστε με συγκίνηση και θαυμασμό. Και γιατί;
Χαρά: Δεν ήταν ένα... ήταν αρκετά... όμως αυτό που μου ήρθε αμέσως στο μυαλό είναι το "Έρωτας στα χρόνια της χολέρας" του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκέζ και θυμάμαι πως μετά απ' αυτό πέρασε αρκετός καιρός για να διαβάσω το επόμενο κι ο λόγος είναι ότιμε συγκλόνισε... ήταν καλογραμμένο με έντονα  συναισθήματα που άντεξαν στο χρόνο... και με κυρίαρχο την αγάπη!!!
 
9.      Ποιος συγγραφέας (Έλληνας ή ξένος) ήταν το πρότυπό σας ή τουλάχιστον ήταν αυτός που άγγιζε τις χορδές της ψυχής σας περισσότερο; Και γιατί;
Χαρά: Δεν θα χρησιμοποιήσω τη λέξη πρότυπο.. αλλά θα πω ότι θαύμαζα την Σιμών ντε Μπωβουάρ, την Ιζαμπέλ Αλιέντε, την Αλκυόνη Παπαδάκη κι ο λόγος είναι ότι, με άγγιζαν και μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, με πήραν από το χέρι, με βύθισαν και με ταξίδεψαν σε έντονα συναισθήματα... μαγευόμουν καθώς έβλεπα να ζωντανεύουν εικόνες και πρόσωπα.
 
 
Copyright © Εκδόσεις Ωκεανός. All rights reserved.